Is hij dood?
Ja, hij is dood.
Ben ik nu keizer?
Jij bent keizer.
AI mijn dromen zijn uitgekomen.
Keizer.
Ik ben keizer van Rome.
Ik heb met hem te doen. U niet?
Ik ook niet. We maken het bekend. - Nog niet.
We zeggen eerst dat hij het redelijk goed maakt.
Voor een dode.
Dan zoeken we zijn testament. In zijn werkkamer.
Kom mee.
Wat een troep.
Niemand mocht eraan komen. Vandaar.
Hier moet het ergens zijn.
Jij gaat daar zoeken en ik hier.
Schrijf niet meer, Claudius. Leg de pen neer.
Hebt u het gevonden?
Wat is dat? - Een geschiedverhaal.
Waarover? - Over onze familie.
Kom ik er ook in voor?
Waar begint het?
Met de dood van zijn vorige vrouw, Messalina.
Leuk. En ik dan?
Mond dicht. Ik kan niet lezen als jij tegen me praat.
De kikkers wilden een koning.
Jupiter stuurde ze de oude Koning Boomstam.
Ik was net zo doof en blind en houterig als een boomstam.
Mijn grootste zwakte?
Ik was niet hard genoeg.
Ik had de chaos van mijn voorgangers ongedaan gemaakt.
Ik had Rome en de wereld weer verzoend met de monarchie.
Ik liet het mes van de tirannie stomp worden. Een grote fout.
Door het aan te scherpen, kan ik die fout herstellen.
Geweld moet met geweld bestreden worden.
Maar ik mag niet vergeten dat ik de oude Koning Boomstam ben.
Ik drijf willoos rond in de plas water.
Laat al het gif dat in de modder schuilt, naar buiten komen.
Laat al het gif dat schuilt in de modder...
naar buiten komen.
Vond u haar niet leuk, keizer?
Nee, ik zie dat u er niets aan vond.
We hadden haar niet moeten vragen.
Ze is wel mooi.
Ja, beeldschoon.
Wie met haar trouwt, mag blij zijn.
Ze is al getrouwd. - O ja?
Met de trommelaar.
Ze hebben drie kinderen. - Dan benijd ik hem.
Volgens hem is ze een feeks.
Dan benijd ik hem zijn nachten, niet zijn dagen.
In het huwelijk gaat het een niet zonder het ander.
U ziet het, keizer. Zelfs zulke zwervers...
begrijpen de voordelen van het huwelijk en het gezin.
Voelt u zich wel goed?
Scheelt er iets aan?
Laat al het gif...
dat schuilt in de modder...
naar buiten komen.
Ik wil het nogmaals hebben over de vraag of u moet hertrouwen.
Er is veel voor te zeggen.
Uw kinderen hebben een moeder nodig, en Rome ook.
U moet niet alleen zijn. Tiberius was te lang alleen. Het vrat aan hem.
Uw drie eerdere huwelijken waren weliswaar rampzalig...
maar uw vierde kan succesvol zĳn.
Ik heb hier lang over nagedacht. Ik ken een goede kandidaat.
Dat hoor ik nu pas? - Ik dacht er vandaag pas aan.
De enige vrouw in Rome die geknipt voor u is, is Lollia Paulina.
Je bent gek. - Zij is ideaal.
Ze is de dochter van een ex-consul, ziet er goed uit en heeft geen kinderen.
Een ideale stiefmoeder voor Britannicus en Octavia. Dat is het belangrijkste.
Belangrijker dan haar domheid?
Hij heeft slechte ervaringen met slimme vrouwen.
Absurd. Een wandelende juwelierswinkel. Ze denkt aan niets anders.
De keizer heeft een vrouw nodig die hem kan helpen.
Keizer, ik heb u in het verleden vele namen voorgelegd.
Zelf was ik er niet vaak verrukt over. - En toch stelde je hen voor?
Ik hoefde niet met ze te trouwen.
Men hoeft niet enthousiast te zijn over andermans vrouw.
Wat ik wilde zeggen...
Er dringt zich een naam bij me op met de kracht van een openbaring.
Ik doel op iemand die ons zeer na is, zo na dat we haar over het hoofd zien.
Ik doel op vrouwe Agrippinilla.
Agrippinilla? Idioot, zij is zijn nicht.
Dat zou een incestueus huwelijk zijn.
Honderd jaar geleden konden neef en nicht niet trouwen. Nu wel.
De senaat gaat vast en zeker akkoord.
Zij is de ideale kandidaat.
Ze is uiterst intelligent. Ze is de dochter van Germanicus.
En haar zoon, Nero, is de kleinzoon van Germanicus.
Een jongen die de keizerstroon verdient.
Maar hij verfoeit Nero. Een walgelijk ventje.
Je hebt het over zijn achterneef. - Het zijn z'n eigen woorden.
Ik ga nog verder. Zijn moeder is door en door corrupt. Zelfs Caligula zei dat.
Hoe durf je?
Hoe kun je zoiets zeggen?
Narcissus, ik beschouw jou niet langer als een vriend.
Vanaf dit moment niet meer.
Ik verzet mij tegen deze vuige laster jegens de dochter van Germanicus.
Volgens is uw nicht de beste vrouw in Rome.
Een keizer heeft een vrouw nodig die knap en intelligent is.
Zij is beide. Ik verzoek u met klem om daarover na te denken.
Zij is een tweede Messalina.
Erger nog: een Messalina met hersens. Dat is een dodelijke combinatie.
En wat haar zoon betreft: ze zal eisen dat de keizer hem adopteert.
Ik smeek u. Een oom trouwt niet met zijn nicht.
Het is incest. De goden verfoeien dat. Het brengt rampspoed over Rome.
Laat al het gif...
dat schuilt in de modder...
naar buiten komen.
Laat al het gif...
dat schuilt in de modder...
naar buiten komen.
Ik zal met mijn nicht trouwen.
Laat haar bij me komen.
Binnen.
En?
Hij gaat akkoord.
Hij doet het.
Hij wil je spreken.
Nu?
Het ging zo makkelijk. Ik geloofde mijn oren niet.
Trouwt hij met me? Zei hij dat?
Wat zei hij precies?
Ik zal met mijn nicht trouwen. Laat haar bij me komen.
Was dat alles?
Verder niets? Sputterde hij niet tegen?
Alleen Narcissus was tegen.
Wat zei hij? - Wat maakt het uit? Hij heeft verloren.
De druiven waren wat zuur.
Zijn druiven worden nog zuurder als het aan mij ligt.
En Claudius? Wat zei hij ervan dat ik zijn nicht ben?
Niets.
En over incest?
Geen woord.
Misschien trekt het hem wel aan. - Dat kan ik me voorstellen.
Maar mij bevalt het niet: jij bij hem in bed.
Ik begin al spijt te krijgen.
Het kostte me moeite om jouw naam te noemen.
Maar dat heeft je er niet van weerhouden.
Jouw ambitie was altijd al sterker dan je hartstocht.
Heb jij te klagen over mijn hartstocht?
Maar bij mij gaan hartstocht en ambitie mooi hand in hand.
Vind je ook niet?
Ik heb er nu al spijt van.
Steeds meer spijt.
Ik hoop dat als je getrouwd bent... - Praat niet zo dom.
Ik heb je gekwetst.
Dat had ik niet moeten doen.
Wees maar niet bang.
Ik zal het goed met je maken.
Nu meteen. Maak het meteen weer goed.
Hij wacht op me. - Het duurt maar even.
Op dit moment brandt mijn hartstocht feller dan mijn ambitie.
Sneldan.
Hij voelt ook een brandende passie.
En op zijn leeftijd doven de vlammen snel.
Oom.
Pallas zegt dat u me wilt spreken.
Volgens hem wilt u hertrouwen.
En uw keus is op mij gevallen?
Wil je graag met me trouwen?
Lieve oom.
Dankzij u ben ik de gelukkigste vrouw ter wereld.
Ja, dat vermoeden had ik al.
Hoe wist u dat?
Hoe wist u dat ik u respecteer en bemin als geen ander?
Ik had een vermoeden. Niet meer.
Ik zal een goede vrouw voor u zijn.
En een moeder voor Britanicus en Octavia.
Net zoals ik dat ben voor mijn lieve Nero.
Ik zal ze behandelen als mijn eigen kinderen.
We nemen meer kinderen. Wat let ons?
Ik kan nog kinderen baren.
En u bent nog in de kracht van uw leven.
U ziet er nog stevig uit. Wie had dat kunnen denken?
Ik zal u nog meer zonen schenken, dat beloof ik u.
En meer liefde dan u ooit gehad hebt.
Liefde, oom. Een liefde zoals u nog nooit hebt meegemaakt.
De gedachte alleen al doet mijn hoofd duizelen.
Zit het je niet dwars, dat je dan incest pleegt?
Maar ach, dat heb je al zo vaak gedaan. Of niet soms?
Met je broer Caligula.
Iedereen deed toen dingen die anders ongehoord waren.
Dat is maar al te waar.
Maar sommigen deden het gretiger dan anderen.
Ik verwijt het je niet. Ik vraag het alleen maar.
Als u het weten wilt: het antwoord is nee.
Het is alleen formeel incest. Maar als u daarmee zit...
Ik plaag alleen maar. Trek het je niet aan.
Het incest-probleem bestaat niet. - Hoe bedoelt u dat?
Hoe mooi je ook bent, het gaat me meer om je hersens dan om je lichaam.
Ik trouw met je om je hersens, niet om je hart.
Een hart heb je trouwens niet, denk ik.
In dat geval: ik vind het best.
U bent niet bepaald een droomprins. - Zeker niet in jouw dromen.
Ik wil niet over je dromen praten. Niet op een volle maag.
Ik trouw met je omdat ik niet meer alleen wil regeren.
Een vrouw kan de keizer veel uit handen nemen.
Maar ze moet slim zijn. Spreekt je dat aan?
In hoge mate.
Maar ik ben geen jaknikker, dat kan ik u verzekeren.
Als u me macht geeft, gebruik ik die ook.
Allicht. Waarom zou ik je anders macht geven?
En?
We gaan trouwen.
Maar waarom? - Waarom?
Hij wil me niet in bed. Hij mag me niet. Ik moet hem helpen regeren.
Des te beter.
Er klopt iets niet.
Wat zei hij toen je mij noemde?
Dat weet je. - Was dat alles?
Hij mompelde nog iets vaags. - Wat was dat?
Laat al het gif dat in de modder schuilt naar buiten komen.
Zoiets was het.
Misschien begint hij te malen.
Misschien is het snel met hem gedaan.
We moeten hem in leven houden tot mijn zoon volwassen is.
Leden van de senaat.
Zeven jaar geleden begon ik aan de verovering van Brittannië.
Pas nu is die verovering voltooid.
Eén enkele man was verantwoordelijk voor de enorme verliezen.
De oorlog in Brittannië was eindelijk voorbij.
Koning Caractacus werd geketend naar Rome gebracht.
De senaat wilde hem ter dood brengen wegens zijn langdurige verzet.
Zijn familie kroop voor ons in het stof.
Maar Caractacus niet.
Ik zal u dit zeggen.
Als u de Britten alleen het zwaard te bieden hebt...
weet dan dat u het zwaard nooit neer kunt leggen.
En ook 's nachts moet u het steeds onder handbereik hebben.
Want u zult het nodig hebben.
Met zijn moed en waardigheid nam hij de senaat voor zich in.
Hij kreeg een jaargeld toegewezen en mocht in Rome blijven wonen.
Mijn verhaal is bijna ten einde.
Ik ben nu vijf jaar met Agripinilla getrouwd.
Ze blijkt net zo walgelijk te zijn Net als die gluiperige zoon van haar.
Zijn moeder heeft plannen met hem.
Ze denkt dat ik dat niet weet.
Maar ik weet het wel.
En ik heb mijn eigen plannen.
Hij is heel muzikaal.
Waarom neem jij geen les, Britannicus?
Muziek doet me niets.
Jammer. Dan konden jullie samen spelen.
Dat zit er niet in, gezien het talent van Lucius Domitius.
Noem hem niet steeds Lucius Domitius.
Hij noemt zich nu Nero.
Ik was het vergeten.
Zoiets vergeet je niet. Je doet het expres.
Ik vergeet dat steeds.
Nu weet je het weer.
Dus zet het recht en bied je excuses aan.
Dat hoeft niet.
Ik vind van wel.
Ik luister.
Ik bied geen excuses aan.
Toch wel.
Claudius, zeg dat hij zijn excuses aanbied.
Bied Nero je excuses aan, Britannicus.
Je kwetst hem. Je weet hoe gevoelig hij is.
U kiest hun kant.
Nooit eens kiest u mijn kant.
Ik bied geen excuses aan.
Bied je excuses aan of er zwaait wat.
Wat doet u dan?
Me terechtstellen, net als mijn moeder?
Ik spuug op jullie.
Op jullie allemaal.
Het spijt me, dit komt allemaal door mij.
Jij kunt er niets aan doen.
Toch ga ik naar hem toe.
Octavia, we gaan je broer zoeken.
We gaan hem sussen.
Dat is aardig van je. - We moeten allemaal wat aardiger zijn.
Zie je hoe graag ze elkaar mogen?
Iedereen zegt het.
Nero is helemaal weg van haar.
Er is iets waar ik al een tijd mee rondloop.
Het gaat over...
Wat zei je?
Het antwoord is 'ja'.
Je kent mijn vraag niet.
Je wilt dat Octavia trouwt met je zoon.
Het antwoord is ja.
Wil je er niet over praten? - Waarom? Ze passen bij elkaar.
Nero is erg op je gesteld.
Hij ziet je als zijn vader.
Laatst zei hij nog tegen me: Ik beschouw hem als mijn vader.
Nu hij trouwt met Octavia...
Het antwoord is wederom 'ja'.
Laat me uitspreken.
Je weet niet eens wat ik wil zeggen.
Je bent dronken. Je hebt weer te veel wijn gedronken.
Je wilt voorstellen dat ik Nero officieel als zoon adopteer.
En hem als mede-erfgenaam aanwijs.
Maar als jij iets anders had willen zeggen...
Ja, dat wilde ik zeggen.
Dat klopt.
Maar laat me uitspreken. Je doet vreemd.
Ik wil ons een langdurige discussie besparen.
Kijk, dat is de vrucht van ons huwelijk, schat.
Ik kan je gedachten lezen.
Dat bespaart ons veel tijd.
Welterusten.
Breng hem naar bed.
U had eerst met mij moeten praten. Dan had ik het tegengehouden.
Daarom hield ik het stil.
Hoort dat zo? Ben ik niet uw belangrijkste adviseur?
Waarom overlegt u dan niet?
Denkt u dat zij iets doet buiten Pallas om?
Ze zijn minnaars. Hij werkt voor haar, niet voor u.
Waarom doet u dat dan?
Beseft u het niet?
Door Nero's huwelijk en adoptie hebt u uw eigen doodvonnis getekend.
Uw vrouw heeft nu alles wat ze wou. Ze heeft u niet meer nodig.
Ik leef nog maar kort. - Wie zegt dat?
Barbillus. Hij kent mijn horoscoop. - Zonde van de moeite.
Met uw eigen optreden hebt u uw levenseinde al bepaald.
Waarom? Denkt u niet aan Britannicus?
Ik denk vooral aan hem.
Dit is heel kwetsend voor hem. U kwetst hem toch al zo vaak.
Ja, weet ik.
Zijn dagen zijn nu ook geteld.
Ze maken hem straks af. En mij ook.
Waarom doet u dat?
Nero is voorbestemd als mijn opvolger, niet Britannicus.
Het is voorspeld. Er is niets aan te doen.
Voorspeld? Door wie? - Door de Sibylle.
Nero wordt straks keizer.
Maar uw vrouw gaat via hem regeren, zoals Livia deed via Tiberius.
Nero vermoordt zijn moeder. Ook dat zegt de Sibylle.
Welke Sibylle? Ik ken die profetie niet. - Niemand kent die.
Maar ik wel.
Hoe komt u hieraan? - Livia gaf het me, vlak voor haar dood.
Ze was jarig en nodigde me uit. Dat was niets voor haar. De reden bleek later.
Ze had dit vreemde werk van Augustus gevonden.
Je kunt het niet lezen. Het taalgebruik is erg archaïsch.
Augustus schrok ervan en verstopte het.
Of misschien kon hij het niet lezen. Maar Livia wel.
Wat staat er?
Het voorspelt het bewind en de dood van Caligula.
Het voorspelt mijn regering en ook die van Nero.
Het staat geschreven. Jij en ik houden het niet tegen.
Bent u daarom met Agripinilla getrouwd?
Ik heb altijd de republiek gewild, maar liet mezelf tot keizer kronen.
Ook dat staat er. Maar ik ging in de fout.
Ik wou wijs besturen en maakte zo de monarchie populair.
Ik hield de monarchie in het zadel. Nu zal ik haar vernietigen.
Nero zal dat doen. Hij is net zo gek als Caligula.
Wij keizers zijn allemaal gek.
Na onze dood is het met de monarchie gedaan.
Dan keert de republiek terug.
En Britannicus? - Hij zal de republiek herstellen.
Als hij blijft leven. - Ik heb een plan dat hem zal redden.
Maar jij moet alles organiseren.
Zeg me wat ik moet doen.
Ik ga even rusten. Kom straks naar mijn slaapkamer. Dan praten we verder.
Mag Britannicus het weten?
Maar u hebt hem zo gekwetst.
Ik heb zijn moeder vermoord en ben nooit een vader voor hem geweest.
Ik ben moe. Ik voel me niet lekker.
We doen het meteen. - Dat wordt moeilijk.
Narcissus verliest hem niet uit het oog.
Hij laat al zijn eten voorproeven.
We moeten advies inwinnen. Zo moeilijk is dat niet.
Ik ken wel iemand.
Een vrouw. Locusta. Ze is heel goed.
Ik praat wel met haar. - Ja. Maar wacht niet te lang.
Hij is zo grillig. Altijd trekt hij mijn zoon voor.
Ik snap dat niet. Misschien bedenkt hij zich weer.
Het is inderdaad heel vreemd.
Hij speelt een spelletje, maar ik weet niet wat.
Ik ook niet, maar het zint me niet.
Voordat Tiberius Sejanus uitschakelde, gaf hij hem een hoge functie.
Er is nog iets anders dat me dwarszit.
Hoe zeker ben je van jouw zoon?
Laat mijn zoon maar aan mij over.
Ook nu hij getrouwd is?
Hij heeft altijd naar je geluisterd, maar hij is geen kind meer.
Als hij straks keizer is, wie houdt hem dan in de hand?
Wie is daar? - Ik, moeder.
Kom maar binnen.
Ach, laat ook maar. - Nee, ik ga al.
Ik mag die Griek niet.
Die Griek organiseert alles.
Moet u hem echt in uw slaapkamer ontvangen?
Wat heb je? - Niets.
Wat doe je hier? Waar is Octavia? - Haar deur is op slot. Ik mag er niet in.
Hebben jullie ruzie gemaakt?
Slaap dan alleen. - Dat wil ik niet. Ik wil...
Ach, ik weet het niet.
Als ik straks keizer ben, gebeurt dat niet meer. Dan doe ik wat ik wil.
Het is heel stout van Octavia dat ze jou niet binnen wil laten.
Maar ze is nog maar een kind. Ze begrijpt jouw gevoelens niet.
Zal ik een slavinnetje voor je zoeken?
Zal ik iemand naar je toe sturen?
Is die man uw minnaar? - Tuurlijk niet.
Ik mag hem niet. Wat moet hij hier? Als ik keizer ben, verbied ik dat.
Leden van de senaat.
U ziet me hier voor het laatst.
U zult me hier niet weer zien.
Beschouwt u dit maar...
als een afscheidsrede.
Nee, ik ben te oud en ik heb er de kracht niet meer voor.
Ik denk niet dat u mij hier nog nodig heeft.
Misschien heeft u me nooit nodig gehad.
U kent het verhaal.
De soldaten trokken me achter het gordijn vandaan en ik werd keizer.
Ik heb dat nooit gewild.
Ik denk dat het verkeerd was.
Enfin, hoe het ook zij...
straks verdwijn ik weer achter een gordijn.
Het laatste doek.
Het doek waarachter de goden iedereen, groot en klein, laten verdwijnen.
Ik zal blij zijn als het zover is.
We wensen u een eeuwig leven toe.
Maar ik wil dat niet, al zou het kunnen.
Wat jullie over me zullen zeggen als ik er niet meer ben...
dat weet ik niet.
Het is hopelijk niet zo venijnig als wat jullie eerder zeiden.
Niet in mijn gezicht, uiteraard. Zo gaat dat niet bij keizers.
Wat tijdens ons leven gezegd wordt, is niet altijd wat de geschiedenis zegt.
De geschiedenis zal ongetwijfeld oordelen, zoals altijd.
En daar heb ik iets aan gedaan.
Niet iets waar u zich druk om hoeft te maken.
Maar ik heb iets gedaan.
In mijn leven heb ik vele mensen ontmoet.
Grote mensen.
Mensen die Rome gemaakt hebben tot wat het nu is.
En eens komen ze allemaal weer tot leven.
De doden zullen tot leven komen.
De man naast de vijver...
zal de graven openen.
En hij zal Rome doen herleven.
Dan zal men Rome's ware gezicht kunnen zien.
Bravo, Claudius.
Toch nog keizer.
Wie had dat kunnen denken?
Je bent een idioot. Altijd geweest.
Jij kunt er niets aan doen, zegt men. Maar wie dan wel, vraag ik me af.
Je hebt nog steeds 'n snotneus.
Nog steeds.
Momentje. Ik ben eerst.
Moet er een dokter bij komen?
Het viel tegen, hè?
Dat verbaast me niets.
Oom Claudius.
Ik was toch niet die Messias.
Ongelooflijk.
Ik stond perplex toen ik het hoorde.
Senatoren, volgende agendapunt.
Laat ons alleen, Narcissus.
Ik laat je straks wel roepen.
U wou me spreken?
Ja, kom hier. Luister goed.
Ik moet je iets belangrijks vertellen. Niemand mag het weten.
Daarom heb ik je wakker laten maken. Niemand weet dat we praten.
Ik verander mijn testament ten gunste van Nero.
Ik zal je uitleggen waarom.
Dat is heel attent van u.
Waarom wilt u ineens praten? Dit is voor het eerst.
U hebt hem geadopteerd, uitgehuwelijkt en gepromoveerd.
Allemaal buiten mij om. Dus laat maar.
Zeg dat niet. - Ik hou me nog in.
Ik mag dan een kind zijn. Maar ik ben niet blind en niet van hout.
U trekt hem altijd voor.
Daar heb ik een reden voor.
U houdt niet van me.
U bent nooit een vader voor me geweest.
U liet iedereen weten wat u van me vond.
Dat zal ik u nooit vergeven.
En u hebt mijn moeder vermoord.
Ook dat vergeef ik u nooit.
Ik haat u.
Luister goed naar me.
Ja, je hebt gelijk.
Ik heb lange tijd, nadat ik had ontdekt wat je moeder gedaan had...
en dat ze me eindeloos bedroog, niet van jou kunnen houden.
Maar je moet het begrijpen, je moet groot zijn.
Probeer de zwaktes van de vader te begrijpen.
Ik denk niet dat je mijn zoon bent.
Ik denk dat je de zoon van Caligula bent.
Maar wat geeft het? Jij bent heel anders dan hij.
Ik wil je alleen duidelijk maken waarom ik niet van je kon houden.
Kan ik er iets aan doen wie mijn vader is?
Moest ik gestraft worden? Kiest een kind zijn ouders?
Niet huilen, Britannicus, toe.
Mag ik nu gaan?
Alstublieft, laat me gaan.
Ik moet je iets belangrijks vertellen, dus luister goed.
Ten eerste: wie je vader ook geweest is, je bent nu mijn zoon.
En ik hou van jou als van geen ander.
Ten tweede: Nero volgt me op.
Spreek me niet tegen. Dat is voorspeld.
Na mijn dood zal hij proberen jou te vermoorden.
Daarom heb ik je zo behandeld. Ik heb je steeds afgeschermd.
Ik zal je redden. Narcissus heeft het geregeld.
Niet de hele wereld is Romeins. Je moet vluchten naar Brittannië.
Daar kan Nero jou niet deren. Je bent daar veilig.
De zoon van Caractacus keert naar Brittannië terug.
Jij gaat mee, vermomd. Cartimandua geeft je onderdak.
Alleen zij en Caractacus' zoon weten wie je bent.
Zij stuurt je naar het noorden, waar geen Romein ooit geweest is.
Daar wacht je bij vrienden van haar.
Nero zal het keizerrijk ruïneren.
Na zijn wandaden wil iedereen de republiek terug. Jij zorgt daarvoor.
Jij zult de republiek herstellen.
Nee, ik doe het niet. Mijn eer verbiedt het.
Moet 'n telg van de Claudiërs zich blauw verven en onderduiken bij barbaren?
Dat is geen schande. - Nee, ik doe het niet.
Ik ben niet bang voor die laffe Nero.
Ik kan wel voor mezelf opkomen.
Ik wil als volwassene erkend worden.
Als ik officieel volwassen ben, doe ik in niets voor Nero onder.
Ik geloof niet in de republiek. Niemand gelooft daar nog in.
Alleen u gelooft er nog in.
U bent oud. U weet niet wat er leeft.
Ik wil later keizer worden.
Ik wil Rome besturen zoals het hoort.
Als u van me houdt, geef me dan die kans.
Ja, ik had moeten weten dat je zo zou reageren.
Het zij zo.
Ik heb gedaan wat ik kon.
Je krijgt je zin.
Dat de goden je mogen beschermen.
Misschien kun jij de profetie logenstraffen.
Misschien lukt het je.
Schrijf niet verder, Claudius.
Leg de pen maar neer.
Ik heb alles verteld. Zoals beloofd.
En zoals de Sibylle had voorspeld.
Ik heb de waarheid verteld.
Ik heb de waarheid recht gedaan.
Ik heb alles opgeschreven voor de generaties na mij.
Kom, dood. Laat het doek maar zakken.
Ik ben moe.
Ik ben zo vreselijk moe.
Het nageslacht krijgt dit niet te zien.
Waar is de rest? Het moet hier ergens liggen. Ga zoeken.
Dit kon het wel eens zijn. Ja, dit is het.
Wat een onvoorstelbaar werk.
Daar is hij jaren mee bezig geweest.
Jaren.
We verbranden alles.
AI dat werk.
Goeie genade.
We moeten het testament zoeken.
Wat is dat mooi, zo'n vuur.
Hebben ze hem vermoord?
Ja, ze hebben hem vergiftigd.
Hoe dan?
Hoe hebben ze dat gedaan?
Waarom heb je hem niet beschermd?
Ze hebben het heel sluw aangepakt.
Ze hebben hem vaker willen vergiftigen.
Maar ik was ze altijd te slim af.
Ik had een ondoordringbare muur rond hem opgetrokken.
Hoe het haar toch gelukt is?
Dat zal ik je vertellen, want ik begrijp nu hoe het gebeurd is.
Ze kon zijn eten niet vergiftigen, dus deed ze het met haar eigen eten.
Ja, haar eigen eten. Althans een deel daarvan.
Het zat in de paddenstoelen waarvan ze zelf gegeten had.
Zijn paddestoelen waren op en hij vroeg om meer.
Toen bood ze hem haar eigen paddestoelen aan.
Ik had geen argwaan.
Als je iemand ziet eten, denk je niet dat er met één hapje geknoeid kan zijn.
Toen deed ze een paddestoel aan haar vork en hield die hem voor.
Toen wist ik dat er iets mee was.
Ik wist toen absoluut zeker...
dat hij ineens groot gevaar liep.
En ik wist ook absoluut zeker...
dat hij het wist.
Hij wist dat het vergiftigd was, dat dat hapje zijn einde betekende.
En het kon hem niet schelen.
Hij was er juist blij mee.
Hij is vannacht gestorven. Alleen.
Ik heb nog bij hem aangeklopt, maar hij stuurde me weer weg.
Hij wilde niet dat iemand...
hem zag sterven.
Je moet nu snel gaan.
Nee, ik blijf.
Ik ben nu volwassen.
Ik kan wel op mezelf passen.
Arme vader van me.
Hij heeft dat nooit gekund.
Dat is de vraag.
Hij heeft redelijk op zichzelf gepast.
Oude koning Boomstam.
AI het gif komt nu naar buiten.
Bent u dat, Sibylle?
Ja, ik ben het.
Waar bent u?
Hier.
Wat valt er te lachen?
Ik heb ze weer gefopt.
Ze denken dat ik dood ben.
Je bent ook dood, ouwe gek.
Je bent zo dood als een pier.
Niemand heeft het eeuwige leven.
Zelfs jij niet.
De tijd dringt.
Wacht even. Wat gebeurt er met Britannicus?
Nero vermoordt hem.
En Narcissus?
Agripinilla vermoordt hem en Nero haar.
Het oude liedje.
Ja, zeg dat wel.
En het keizerrijk?
Dat houdt stand. Zoals Livia voorspeld heeft.
Maar Nero is de laatste telg uit het Claudische huis.
Maar zijn opvolgers zijn zo slecht nog niet.
Op een enkeling na.
Wat een verhaal. Vind je ook niet?
Ze hebben je werk verbrand.
Alles.
Wees blij dat je het afschrift goed hebt verstopt.
Je moet gaan, Claudius. De veerman wacht.
Er is nog iets...
Je kunt het niet uitstellen. Je kunt hier niet blijven.
Nee, u hebt gelijk.
Nu dan.
Doe je ogen dicht.
De boot is vlakbij.
Je bent zo de rivier over.
En dan?
En dan, dat beloof ik je...
zul je dromen van een heel ander verhaal.
Vaarwel, Tiberius Claudius Drusus Nero Germanicus.
God van de Britten, eens keizer van het Romeinse rijk.
Een goede vaart.